skip to Main Content
Γαλβανική διάβρωση υλικών στήριξης: Πώς μπορείτε να την αποφύγετε

Η γαλβανική διάβρωση είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται όταν δύο μέταλλα με διαφορετικές ιδιότητες έρχονται σε επαφή ενώ εμβαπτίζονται σε ένα αγώγιμο υγρό, τον ηλεκτρολύτη (συνήθως είναι το βρόχινο νερό ή τα υπόγεια ύδατα). Για παράδειγμα, αν συνδέσουμε αλουμίνιο με χάλυβα και τα βυθίσουμε σε θαλασσινό νερό, το αλουμίνιο πιθανόν να διαβρωθεί πιο γρήγορα, σε σχέση με το χάλυβα που θα παραμείνει σχετικά αλώβητος.

Η ηλεκτροχημική διάβρωση των υλικών στήριξης μιας κατασκευής όχι μόνο είναι δαπανηρή για να επισκευαστεί, αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει ζημιές που μπορούν να οδηγήσουν σε τραυματισμό (ή και χειρότερα). Στη συνέχεια του άρθρου σάς δίνουμε χρήσιμες συμβουλές σχετικά με την πρόληψη της γαλβανικής διάβρωσης.

 

Πώς να αποτρέψετε τη γαλβανική διάβρωση

Για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο γαλβανικής διάβρωσης των συνδετήρων, επιλέξτε υλικά στήριξης που ταιριάζουν ως προς την ευγένειά τους (δηλαδή το πόσο κοντά βρίσκονται στη σειρά δραστικότητας των μετάλλων) με τη μεταλλική επιφάνεια στην οποία θα εφαρμοστούν. Οι σύνδεσμοί όπως οι βίδες και τα περικόχλια πρέπει να είναι κατασκευασμένα από μέταλλο που παρουσιάζει υψηλή αντοχή σε διαβρώσεις, όπως είναι ο ανοξείδωτος χάλυβας. Φυσικά, η ίδια αρχή ισχύει και για τα ίδια τα υλικά σύνδεσης, πράγμα που σημαίνει ότι οι κοχλίες, τα περικόχλια, οι ροδέλες ή οι βίδες, θα πρέπει να έχουν παρόμοια αντοχή στη διάβρωση.

Επίσης, υπάρχουν μέταλλα που έχουν μεν αυξημένη μηχανική αντοχή, αλλά είναι επιρρεπή στη γαλβανική διάβρωση. Ο ορείχαλκος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μετάλλου με τις παραπάνω ιδιότητες. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση συνδέσμων (ή επιφανειών) από ορείχαλκο σε κατασκευές που προορίζονται για εξωτερικά περιβάλλοντα ή περιβάλλοντα με έντονη υγρασία.

Η πιο συνηθισμένη και γνωστή μορφή διάβρωσης είναι το σκούριασμα του σιδήρου, που είναι αποτέλεσμα αντίδρασης του σιδήρου με το οξυγόνο του αέρα με την βοήθεια και της βροχής, όπου η σκουριά παίρνει γρήγορα τη μορφή σκόνης. Μια οικονομική λύση για την προστασία μιας σιδερένιας κατασκευής από διάβρωση είναι η επικάλυψη της σιδερένιας επιφάνειας με αντισκωριακά-αντιδιαβρωτικά υλικά όπως το κλαστικό μίνιο. Ωστόσο, για να είναι αποτελεσματική αυτή η τεχνική, θα πρέπει να καλυφθούν καλά όλες οι επιφάνειες (συμπεριλαμβανομένων των συνδέσμων) της κατασκευής. Ακόμα και ένα μικρό κενό ή μια εκτεθειμένη κεφαλή μπουλονιού, μπορεί να αποτελέσει αρχή για τη διάβρωση όλης της μεταλλικής επιφάνειας που βρίσκεται κάτω από την προστατευτική στρώση.

 

Back To Top